Vreugdfontein
Daar welt in mij een vreugd fontein, wier water dag aan dag mij meer verkwikt
dan eed'le wijn, hoe schoon die paar'len mag.
Een sterke, wonderzachte vreugd vloeit ongezien mij toe.
Een blijdschap, die mij diep verheugt, en zelf weet ik niet hoe.Ze ontspringt uit aller bronne ...
GEDICHT
I. O, onrust o onrust, die mijn morrend hart vervult, en wrange wrevel over Uwe daden, waar Gij me voert langs ongewilde paden, en staag mijn levensweg in neev'len hult.... o F ...
Hemelvaart
I. verlatenheid, lag verre achter Hem ; de azuren bogen der hooge heem'len welfden ruim en wijd . . . . . Nu ging de Vader Zijnen Zoon verhoogen. Nog eenmaal sprak Zijn vriendelijke stem, herinneren ...
Gedicht
Mijn genade is u genoeg, kind'ren van mijn welbehagen ! Ik, Die u tot hiertoe droeg, zoude Ik u niet verder dragen ? Is mijn machtig' Arm verkort, om te slaken uwe banden ? Denk, dat gij gedragen wordt op der eng'len handen ! Mijn genade is ...
Gedicht
In der aarde donk're schachten schuilt diep weg het fijne goud.... En in bange smartennachten werd mijn ziel met U vertrouwd. Zondeschuld boog diep mij neder, 'k Zag verkocht mij onder 't kwaad ; en geen ste ...
Leid mij!
Stier Gij m'n gang doof 't moeitevolle leven! Ik weet den weg niet; leidt Gij mij, o Heer; wil aan mijn ziel Uw vrede toch hergeven, keer met Uw lieve gunst nu tot mij weer !Vermoeid van 't dolen in der wereld dreven, mij wondend aan beur doornen keer op keer, belijd ik U al wat ik heb mi ...
Gedicht
Gij keert terug, gelouterd door het leed, Gij, Neêrland's Koningin bij Gods genade. Uit Zijne Hand ontvingt Gij 't goede en 't kwade en zweegt den Heil'ge, Die nooit misdeed. Gij keert terug ! En als straks Uwe voet de vaderlandsche bodem we ...
Gedicht
Troost u, o Sion, want uw Koning leeft. Wat bange vrees u immer 't hart doe beven, mèt de verzoeking zal Hij d' uitkomst geven. Wacht u, dat gij Zijn leiding niet weerstreeft. Wie eens zal binnentreên in 't Vaderhuis, dien wachten op deez' a ...
GEDICHT
Zijn laatste krachten namen schielijk af. Hij voelde 't warme leven zich ontglippen, en fluisterend bewogen zijne lippen, toen hij voor 't laatst de matte hand ons gaf. Toen kwam er over hem een wond're vree, de smarttrek op 't gelaat zich z ...
gedicht
Hij kwam op de akker op den dag van 't feest, Toen dwong men hem het smaadlijk kruis te dragen. Datzelfde kruis is hem in later dagen de bron van onuitspreek'lijk heil geweest. Vergeef ons, Heer, het murmureerend klagen, wanneer Gij onze afk ...